opis

Garsonka, czyli komplet damski, składający się z żakietu i spódnicy, to kolejna z zaprojektowanych przez Jerzego Antkowiaka dla Mody Polskiej sylwetek na nadchodzący sezon wiosenno-letni 1993 r. Uszyty z białego szantungu syntetycznego zestaw cieszył się wśród pracujących, lepiej sytuowanych pań dużą popularnością. Nienachalna konstrukcja i użycie jasnej tkaniny sprawdzającej się w upalne dni, a przy tym charakterystyczne dla mody początku dekady krótkie przed łokcie rękawy i naszywane kieszenie, stanowiły zestaw obowiązkowy dla każdej klientki. Zresztą garsonki i kostiumy przez 40 lat funkcjonowania Mody Polskiej były – jak to określił Jerzy Antkowiak - projektowane przez wszystkich projektantów na tony. Choć największą popularnością cieszyły się w latach 60. XX w., kiedy to w czasach mody „krawieckiej” odszywano je z tweedu lub samodziałów, to z biegiem lat nadążając za modą, do ich szycia wykorzystywano praktycznie każdego rodzaju tkaniny, dając przy tym najróżniejsze fasony, od tych inspirowanych Chanelowskimi kostiumami, w stylu safari czy militarnym, oficjalne i nieoficjalne, jedno- i dwurzędowe, z żakietem krótkim i długim, luźnym i pasowanym. Popularność garsonek powróciła wraz z latami 90., kiedy to pojawiła nowa grupa klientek, tzw. businesswoman. Określenie garsonki wywodzi się z jęz. francuskiego, gdzie garconne oznacza dwuczęściową suknię damską składającą się z żakiecika zestawionego z prostą spódnicą.
Marta Galik