Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Prezentowany obiekt to męska marynarka o przedłużonym kroju Pochodzi z kolekcji Mody Polskiej i została zaprojektowana przez Jerzego Antkowiaka w 1992 r Wykonano ją z tkaniny z mieszanki włókien wiskozowych i poliestrowych zdobionej wzorem w postaci czerwonoczarnej kratki Obecnie włókna chemiczne są popularne w przemyśle odzieżowym a ich historia sięga czasów badań nad jedwabnikami Patent na sztuczny jedwab tworzony z celulozy poddawanej procesom chemicznym zgłosił w 1885 r Hilaire de Chardonnet Od tego momentu podejmowano kolejne próby zastąpienia włókien naturalnych a w XX w przemysł odzieżowy stał się zależny od zakładów chemicznych W produkcji odzieży zaczęto wykorzystywać np poliamidy i poliestry Wpływ na popularność tych materiałów miał min przyrost naturalny który sprawił że proces powstawania tkaniny lub dzianiny musiał być dużo szybszy aby rynek mógł zaspokoić potrzeby społeczeństwa Szał na syntetyczne materiały pojawił się w Europie w latach 60 XX w a w Polsce w następnej dekadzie królował min bistor czyli dzianina z włókien syntetycznych br Aneta Dmochowska
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Marynarka męska

twórczyni/twórcaAntkowiak Zbigniew Jerzy
wytwórniaModa Polska
data powstaniaXX. 1992
miejsce powstaniaPolska
technikaszycie - maszynowe
materiał masa plastyczna, tkanina z mieszanki włókien wiskozowych i poliestrowych, podszewka wiskozowa
wymiary105,0 cm x 63,0 (szer.pleców) cm
prawa autorskie© CMWŁ
numer inwentarzaCMW 21700/O/3555

opis

Prezentowany obiekt to męska marynarka o przedłużonym kroju. Pochodzi z kolekcji Mody Polskiej i została zaprojektowana przez Jerzego Antkowiaka w 1992 r. Wykonano ją z tkaniny z mieszanki włókien wiskozowych i poliestrowych, zdobionej wzorem w postaci czerwono-czarnej kratki. Obecnie włókna chemiczne są popularne w przemyśle odzieżowym, a ich historia sięga czasów badań nad jedwabnikami. Patent na sztuczny jedwab, tworzony z celulozy poddawanej procesom chemicznym, zgłosił w 1885 r. Hilaire de Chardonnet. Od tego momentu podejmowano kolejne próby zastąpienia włókien naturalnych, a w XX w. przemysł odzieżowy stał się zależny od zakładów chemicznych. W produkcji odzieży zaczęto wykorzystywać np. poliamidy i poliestry. Wpływ na popularność tych materiałów miał m.in. przyrost naturalny, który sprawił, że proces powstawania tkaniny lub dzianiny musiał być dużo szybszy, aby rynek mógł zaspokoić potrzeby społeczeństwa. Szał na syntetyczne materiały pojawił się w Europie w latach 60. XX w., a w Polsce w następnej dekadzie królował m.in. bistor, czyli dzianina z włókien syntetycznych.
Aneta Dmochowska