opis

Projekt stroju męskiego, składającego się z bluzy safari i szortów autorstwa Jerzego Antkowiaka wykonany został na potrzeby kolekcji informacyjnej Mody Polskiej na sezon letni 1989 r. Styl safari od wielu dekad sprawdza się jako letni strój całodzienny w miejskiej dżungli. Jest połączeniem funkcjonalności, uniwersalności, wygody i bezpretensjonalności. Paletę kolorystyczną zawężono w nim do kolorów ziemi - piasku pustyni, zieleni oliwkowej i khaki, beżu kości słoniowej, bieli, brązów. Charakteryzują go proste w formach ubrania uszyte z naturalnych tkanin (lnu, bawełny, surowego jedwabiu) wzbogaconych drewnianą biżuterią, wszelkiego rodzaju plecionkami, płóciennymi torbami oraz motywami zwierzęcymi i roślinnymi. Najbardziej kojarzone z nim są szorty i spodnie na pasku, chinosy, kamizelki, jasne koszule, kurtko-marynarki, żakieto-marynarki – jedno- i dwurzędowe bądź bluzy wiązane paskiem w talii, opatrzone dużymi, naszywanymi kieszeniami z patkami. Wszystko zaczęło się na przełomie XIX i XX w. od kurtki safari (bush jacket). W tym okresie zafascynowane Afryką elity brytyjskie i amerykańskie, zaczęły podróżować na safari na Czarnym Lądzie. Zainspirowana mundurem żołnierzy brytyjskich stacjonujących w Indial kurtka wykonana z jasnej tkaniny bawełnianej, opatrzona 4 dużymi kieszeniami, pagonami na ramionach, paskiem i mankietami, gwarantowała uczestnikom wypraw komfort w afrykańskich warunkach pogodowych i terenowych. Pierwszy raz świat mody usłyszał o kurtce safari za sprawą projektanta Yves Saint Laurenta, który w 1968 r. na potrzeby sesji magazynu Vogue, zaprojektował damskie okrycie wierzchnie będące połączeniem kurtki i tuniki. Nieco wcześniej, bo już w latach 50. XX w. kurtkę safari w modzie codziennej spopularyzował mieszkający wówczas w Kenii pisarz, Ernest Hemingway. Ogromna popularnością cieszyła się także w latach 80., za sprawą kolejnej części przygód agenta Jej Królewskiej Mości, Jamesa Bonda, który w filmie „Moonraker” pojawia się kilkukrotnie w garniturze safari.
Marta Galik