opis

Kompozycja abstrakcyjna, niesymetryczna. W centrum trzy nieregularne wertykalne formy o prostych brzegach bocznych i rozczłonkowanym konturze w części górnej i dolnej. Kształty zróżnicowane, o odmiennej wysokości i wypełnieniu: środkowa najbardziej rozgałęziona, utrzymana w barwach bordowo-czarnych; formy boczne krótsze niż środkowa z pionowymi, równoległymi wąskimi pasami brązowo-beżowymi z lewej, brązowo-biało-czarnymi z prawej. W górnej partii przy bocznych krawędziach równoległe białe linie poziome. Całość na ciemnoniebieskim tle cieniowanym jasnoniebieskim i czernią. Płaszczyzna gobelinu posiada przestrzenny wymiar dzięki zróżnicowanej strukturze. Jasne pasiaste kształty dynamizują kompozycję, sprawiają wrażenie położonych bliżej w układzie. Rysunek przypomina projekt architektoniczny. Umiejętność tkania Maria Łaszkiewicz wyniosła z domu rodzinnego na Litwie. Studia artystyczne podjęte w Rydze, kontynuowane w Monachium, rozszerzyła w Paryżu, gdzie odbyła kurs rysunku w Académie de la Grande Chaumière. Dodatkowo studiowała rzeźbę w pracowni prof. Antoine Bourdelle’a. Następnie, po przyjeździe do Warszawy założyła w swojej pracowni na Bielanach Doświadczalną Pracownię Tkactwa Artystycznego ZPAP, której była kierowniczką. Uczestniczka prestiżowych międzynarodowych wystaw konkursowych, m.in. XII Triennale, Mediolan 1960; kolejno: I, II i III Biennale Tkaniny, Lozanna 1962, 1965, 1967. Laureatka złotego medalu AID (American Institute of Interior Designers) w 1963, w Nowym Jorku za tkaninę dekoracyjną własnego wykonania.
Monika Kowalczyk