opis

Projekt stroju damskiego wykonany został przez Jerzego Antkowiaka na potrzeby kolekcji informacyjnej Mody Polskiej na sezon jesienno-zimowy 1991/1992 r. Kreacja zainspirowana była paryskimi pokazami haute-couture na sezon jesień-zima 1991/1992, których gościem był Jerzy Antkowiak. Ta najbardziej prestiżowa impreza w świecie mody, która miała miejsce w stolicy Francji w samym środku lata, miała być propozycją dla najbogatszych i wytyczeniem kierunków rozwoju dla tych, którzy tę modę tworzą i przenoszą na rodzime rynki. Jak sam projektant relacjonował na łamach jednego z pism branżowych: „To, co zdecydowanie wyróżniało tegoroczne kolekcje kreatorów, to nieprawdopodobnie burzliwa kolorystyka. Dopiero na tym tle wspaniale odcinały się nieliczne szlachetne brązy, beże i czernie. Wszyscy bawili się kolorem.” Jak sam Mistrz później wspominał, gdy jego oko zaczęło oswajać się z jakimiś mocnymi kolorami (różami, amarantami, purpurami, żółcieniami, turkusami, ultramarynami itp.), to nagle na scenę wychodziły modelki w strojach łączących je wszystkie naraz. Jednak nie na samej grze kolorów „zbudowane” były pokazy. W dalszej części artykułu przeczytać można było: „Wyróżnić się można nie tylko kolorem, ale i formą. Tu też wykorzystywano wszelkie możliwości do szaleństwa. … Suknie wizytowe zaczęły dźwigać ogromne baskinki, często puchate i pikowane. Od talii w dół zaczęła obowiązywać forma koła doszywanego, dopinanego lub luźno noszonego wokół bioder. … Od pasa w górę mile widziana jest geometria: trapezy, koła, prostokąty, żakiety jak pudełka, najczęściej w stylu Chanel.” Stroje dopełniały w całości sztuczna, wyrazista biżuteria, getry, rajstopy i inne wyroby pończosznicze, nakrycia głowy – od toczków w wyrazistych, często odblaskowych kolorach po kapelusze. Tak więc – co widać na prezentowanym projekcie - mimo pogarszającej się koniunktury, Moda Polska nadal oferowała swoim klientom to, co najlepsze i zgodne z modą Zachodniej Europy.
Marta Galik