opis

Projekt męskiego płaszcza, formą nawiązującego do szlafroka, to jeden z modeli stworzonych przez Jerzego Antkowiaka do kolekcji informacyjnej Mody Polskiej na sezon jesień/zima 92/93. O tego typu okryciach Barbara Hoff pisała w 1994 roku w „Przekroju”: „Nie, nie, to nie są szlafroki. To są płaszcze. To są najmodniejsze płaszcze. Nazywam je tak, może je trochę obrażam, ale chcę skrótowo określić ich styl”. Dziennikarka-projektantka poświęciła im cały artykuł. Do rysunku Antkowiaka dołączone zostały dwie próbki tkanin – jedna wełniana tkaną w biało-czarny wzór przywodzący na myśl pepitkę, a druga czarna wiskozowa przeznaczona na podszewkę. Pepitka jest jednym z najstarszych wzorów przewijających się przez historię mody, który po raz pierwszy zaczął się pojawiać na półwyspie skandynawskim w III wieku n.e. Miał on wówczas nieco inny, prostszy charakter, a deseń znany nam współcześnie pojawił się na kocach i ubiorach ubogiej oraz wiejskiej społeczności w Szkocji w XVI wieku. Wzór, inaczej nazywany „psim zębem” lub „kurzą stopką”, spopularyzowała Coco Chanel. Wiek XX sprawił, że pepitka pojawiała się w eleganckich i luksusowych kolekcjach znanych projektantów. Propozycje Mody Polskiej dla mężczyzn wyróżniały się nie tylko odważnym krojem, ale często także śmiałą kolorystyką czy wzorem.
Aneta Dmochowska