Karta
Projekt stroju damskiego balowego (żakiet, spódnica/suknia)
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| twórczyni/twórca | Antkowiak Zbigniew Jerzy |
| wytwórnia | Moda Polska |
| data powstania | XX. 1996 |
| miejsce powstania | Polska - Warszawa |
| technika | rysunek odręczny; pismo odręczne; szycie ręczne (mocowanie próbki) |
| materiał | papier; flamaster; kredka (świecowa); ołówek; długopis; próbka tkaniny (żakardowej); nić |
| wymiary | 32,5 cm x 22,5 cm |
| prawa autorskie | © CMWŁ |
| numer inwentarza | CMW 21889/DO/338 |
opis
Projekt damskiego stroju balowego o mocno historyzującym charakterze to jeden z modeli przygotowanych przez Jerzego Antkowiaka w ramach kolekcji informacyjnej w 1996 roku dla Mody Polskiej. Komplet składa się z bogato zdobionego, stylizowanego żakietu z odpinaną kryzą oraz długiej sukni bądź spódnicy balowej. Kryza to element ubioru w postaci okrągłego kołnierza o harmonijkowej formie, który noszono w Europie w XVI i XVII wieku. Co ciekawe, w innych projektach Jerzego Antkowiaka z tego samego roku pojawiają się również inne nawiązania do historycznych mód, a wśród nich są inspiracje zaczerpnięte z kostiumów noszonych przez bohaterkę filmu „Posłaniec” w reżyserii Josepha Losey’a z 1971 roku. Produkcja w tym samym roku została nagrodzona Złotą Palmą w Wenecji, a jej akcja dzieje się w Anglii pod koniec XIX wieku. Lata 90. XX wieku to dekada, kiedy w modzie dochodzą do głosu dwie sprzeczne estetyki – jedna minimalistyczna, bardziej eksperymentalna, a druga teatralna i spektakularna, często nawiązująca do mody poprzednich stuleci. Wśród projektantów, którzy wierzą w tę drugą stylistykę, są John Galliano i Alexander McQueen – dwóch brytyjskich kreatorów podbijających nie tylko swój rynek, ale również francuski. Galliano w 1995 roku zostaje zatrudniony w Givenchy, gdzie rok później zostaje zastąpiony przez McQueena, a sam trafia do Diora. Baśniowe, historyzujące propozycje ostatniej dekady analizuje Caroline Evans w książce Fashion at the Edge: Spectacle, Modernity and Deathliness, która prezentuje te zjawiska pod kątem zmian społecznych i dekadenckiej atmosfery epoki. Interesująco wpisują się w to poczynania polskiego projektanta – mimo trudnej sytuacji finansowej, w jakiej znajduje się Moda Polska, tworzy on wciąż zjawiskowe, wizytowe kreacje na miarę francuskiego haute couture. W Polsce po 1989 roku wpływ zagranicznych marek staje się coraz większy, a polska firma prężnie działająca w okresie PRL-u nie odnajduje się w tych nowych warunkach. Jak donosi „Gazeta Wyborcza” w 1995 roku rada wierzycieli firmy zakłada likwidację Mody Polskiej na początku kolejnego roku, ale wówczas pojawia się promyk nadziei w postaci zysku na poziomie 775 tysięcy złotych. Niestety nie udaje się uratować firmy, która finalnie zostaje sprzedana w grudniu 1997 roku.
Aneta Dmochowska


