opis

Projekt męskiego żakietu „ala Dandys” to jeden z wielu rysunków Jerzego Antkowiaka, który znajduje się w zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. Był to jeden ze strojów ujętych w kolekcji informacyjnej Mody Polskiej na sezon jesień/zima 1996/1997. Lata 90. XX wieku w Polsce to okres zmian nie tylko w sferze polityki, ale również na polu społeczno-kulturowym. Do kraju coraz szybciej docierają niuanse z europejskich i amerykańskich wybiegów. Niestety zmiany wpływają niekorzystnie na funkcjonowanie Mody Polskiej. W 1996 roku firma ma już tylko dwa sklepy w Warszawie – jeden na Chmielnej, drugi na Marszałkowskiej – i niewielki zespół z Jerzym Antkowiakiem na czele. Mimo trudnej sytuacji projektant wciąż przygotowywał awangardowe propozycje zgodne z trendami panującymi zagranicą, czego przykładem jest projekt męskiego żakietu. Zarówno w kroju, jak i nazwie widoczne jest nawiązanie do dandyzmu – zjawiska, które narodziło się na przełomie XVIII i XIX wieku. Badacze dopatrują się etymologii słowa w różnych językach europejskich, ale większość z nich nawiązuje do pejoratywnych określeń oznaczających niemądrą, próżnującą osobę lub elegancki, modny wygląd. Dandysi pojawili się wśród bogacących się w tym okresie mieszczan, na których nieprzychylnie spoglądała arystokracja. Niezaakceptowani przez zwolenników systemu klasowego mężczyźni zaczęli swoim sposobem życia podkreślać swoją rangę wynikającą z majątku uzyskanego przez nich samych. Jednym z elementów, który ich wyróżniał był wyjątkowy, starannie dopracowany, a czasem nawet przesadny styl ubierania się. Pojęcie przyjęło się współcześnie i oznacza mężczyznę przykładającego dużą wagę do swojego wyglądu i stroju zgodnego z najnowszymi trendami. W proponowanym przez Antkowiaka modnym męskim stroju widać również wpływ japońskich projektantów – Miyakego, Yamamoto i Kawakubo – którzy w latach 80. XX wieku podbili Paryż świeżym spojrzeniem na krój i formę ubioru.
Aneta Dmochowska