Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Projekt sukienki do tańca autorstwa Jerzego Antkowiaka to propozycja projektanta dla Mody Polskiej na potrzeby kolekcji letniej w 1997 r
Zaprojektowany strój prezentuje charakterystyczne dla 2 poł l 90 XX w zastosowanie pionowych cięć dopasowujących przez znaczną długość wyrobu odzieżowego oraz konstrukcyjne dopasowanie sukienki w biuście przez użycie form wywodzących się z damskiej bielizny
Jak widać w odręcznej adnotacji projektanta w prawym górnym rogu suknia była przeznaczona do tańca Jej funkcjonalność zależała więc od rodzaju zastosowanej tkaniny i użytego kroju Jerzy Antkowiak zaproponował rozkloszowany dół w postaci falbany z klinów wszytej na linii bioder a więc nie krępującej ruchów w tańcu Kloszkliny jak to wymownie opisał autor na projekcie gwarantowały że sukienka będzie odpowiednio pracować w tańcu a odcięcie sukienki w biodrach pozwalało na jeszcze efektowniejsze modne wówczas eksponowanie nóg brMarta Galik
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Projekt sukienki do tańca

twórczyni/twórcaAntkowiak Zbigniew Jerzy
wytwórniaModa Polska
data powstaniaXX. 1997
miejsce powstaniaPolska - Warszawa
technikarysunek odręczny; pismo odręczne; szycie ręczne (mocowanie próbki)
materiałpapier; flamaster; kredki (ołówkowa); długopis; ołówek; próbka tkaniny (wiskoza)
wymiary32,5 cm x 22,5 cm
prawa autorskie© CMWŁ
numer inwentarzaCMW 21916/DO/365

opis

Projekt sukienki do tańca autorstwa Jerzego Antkowiaka to propozycja projektanta dla Mody Polskiej na potrzeby kolekcji letniej w 1997 r. Zaprojektowany strój prezentuje charakterystyczne dla 2 poł. l. 90. XX w. zastosowanie pionowych cięć dopasowujących przez znaczną długość wyrobu odzieżowego oraz konstrukcyjne dopasowanie sukienki w biuście przez użycie form wywodzących się z damskiej bielizny. Jak widać w odręcznej adnotacji projektanta w prawym górnym rogu, suknia była przeznaczona do tańca. Jej funkcjonalność zależała więc od rodzaju zastosowanej tkaniny i użytego kroju. Jerzy Antkowiak zaproponował rozkloszowany dół w postaci falbany z klinów wszytej na linii bioder, a więc nie krępującej ruchów w tańcu. „Klosz-kliny”, jak to wymownie opisał autor na projekcie, gwarantowały, że sukienka będzie odpowiednio „pracować” w tańcu, a odcięcie sukienki w biodrach pozwalało na jeszcze efektowniejsze, modne wówczas, eksponowanie nóg.
Marta Galik