opis

Projekt długiej sukni wieczorowej, której forma nawiązuje do szlafroka kąpielowego, pochodzi z ostatniej, niezrealizowanej kolekcji Jerzego Antkowiaka dla Mody Polskiej. Obejmowała ona propozycje na sezon jesień/zima 1998/1999. Przypięta do projektu próbka ciemnobrązowej, welurowej tkaniny wpisuje się w dosyć klasyczną kolorystykę przypisywaną do tych pór roku. Szlafrok to wyraz wywodzący się z języka niemieckiego, który oznacza luźny ubiór domowy zakładany na koszulę nocną lub piżamę. Jedną z odmian tego elementu ubioru był płaszcz kąpielowy. Długie, powłóczyste szlafroki zdobyły dużą popularność w latach 40. XX wieku, kiedy to kojarzyły się ze stylem glamour hollywoodzkich aktorek. Lauren Bacall w jednej ze scen „Wielkiego snu” z 1948 roku pojawia się w jasnym, jedwabnym szlafroku, którego rękawy zakończono bufkami i mankietami. Bardziej uproszczone formy tego typu okryć pojawiły się w późniejszych dekadach, a jednym z przykładów może być kolekcja szlafroków Barbary Hoff z 1975 roku. Jerzy Antkowiak w swoim projekcie łączy krój powłóczystych, kobiecych okryć z lat 40. XX wieku z propozycjami płaszczy kąpielowych dla mężczyzn. Pomimo problemów finansowych w firmie proponowane kolekcje wciąż nawiązywały do kunsztu i luksusu francuskiego haute couture, ale wpływ zagranicznych marek w latach 90. XX wieku i produktów płynących z Azji sprawił, że Moda Polska pod koniec 1997 roku zostaje ostatecznie sprzedana, co jednocześnie oznaczało jej upadek.
Aneta Dmochowska