opis

Projekt dwuczęściowego stroju damskiego, wykonany został przez Jerzego Antkowiaka na potrzeby kolekcji Mody Polskiej na sezon jesień-zima 1998/1999. Zaprojektowany z myślą o wyjściu na bal komplet składał się z bluzki z szarej tafty opatrzonej bufiastymi rękawami i kołnierzem oraz zamaszystej, długiej, czarnej spódnicy. Projektant, do uszycia bluzki, założył już w fazie projektu użycie ulubionej tkaniny – tafty. Tafta to rodzaj tkaniny jedwabnej (niegdyś z j. naturalnego, obecnie także z j. syntetycznego) o splocie płóciennym o charakterystycznej sztywności, delikatnym połysku i szeleście. To właśnie szelest tafty spowodował, że stała się ona ulubioną z używanych przez Mistrza tkanin. Jak tłumaczył jednej z dziennikarek; „To tkanina, która mówi. Szept tafty jest czymś niesłychanie ekscytującym”. W innych wywiadach dopowiadał, że „jest w niej coś erotycznego”. Jej plastyczność, gniotliwość i połysk idealnie pasował do pełnych rozmachu kreacji balowych, z których słynął projektant. Z racji ceny tkaniny na rynku, dostępności w fabrykach włoskich i szwajcarskich, a więc i możliwości zdobycia jej w większych ilościach na potrzeby kolekcji, była w Modzie Polskiej towarem tak luksusowym jak deficytowym. Przysługiwała na kolekcje karnawałowe dostępne w sklepach, a - jak wspomina Jerzy Antkowiak – że tkaniny było do wykorzystania około 100 metrów bieżących (mb), przy czym na jedną efektowną suknię potrzebnych było około 5 mb, to kreacji powstawało w przybliżeniu 20 na cały kraj. Prezentowany żurnal - jak i reszta zaprojektowanej kolekcji - nie doczekały się już realizacji ze względu na upadek i zamknięcie Przedsiębiorstwa Państwowego Moda Polska w 1998 r.
Marta Galik