Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
pGrafika miedzioryt autorstwa A Schultheissa na podstawie obrazu P Pfloty Przedstawiono na niej wiejską kobietę przy przędzeniu Miedzioryt jest techniką graficzna polegającą na żłobieniu rysunku na wypolerowanej miedzianej płycie za pomocą stalowych rylcoacutew Następnie podgrzewa się płytę pokrywa się farbą ktoacuterej nadmiar usuwa się w taki sposoacuteb by pozostała w wyżłobionych rowkach a na koniec rysunek odbija się na prasie wykonaną w ten sposoacuteb odbitkę roacutewnież nazywa się miedziorytem Technika ta pojawiła się w pierwszej połowie XV w a ośrodkami jej największego rozwoju były Włochy Niemcy i Niderlandy W XVI w miedzioryt był wykorzystywany roacutewnież do reprodukcji dzieł sztuki a rozpowszechnił się głoacutewnie w ilustracji książkowej Na przełomie XVIII i XIX w był coraz rzadziej wykorzystywany i ustąpił stalorytowibr br emAgata Śroacutedkowskaemp
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Miedzioryt: Prządka nad Nemisee

twórczyni/twórcaSchultheiss A.
wytwórniaStabil.art.del Lloyd aust.in Trieste
data powstaniaXX. pocz
miejsce powstaniaAustria - Triest
technikadruk (miedzioryt)
materiałpapier
wymiary18,0 cm x 13,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 2200/H/123

opis

Grafika (miedzioryt) autorstwa A. Schultheissa na podstawie obrazu P. Pfloty. Przedstawiono na niej wiejską kobietę przy przędzeniu. Miedzioryt jest techniką graficzna polegającą na żłobieniu rysunku na wypolerowanej miedzianej płycie za pomocą stalowych rylców. Następnie podgrzewa się płytę, pokrywa się farbą, której nadmiar usuwa się w taki sposób, by pozostała w wyżłobionych rowkach, a na koniec rysunek odbija się na prasie (wykonaną w ten sposób odbitkę również nazywa się miedziorytem). Technika ta pojawiła się w pierwszej połowie XV w., a ośrodkami jej największego rozwoju były Włochy, Niemcy i Niderlandy. W XVI w. miedzioryt był wykorzystywany również do reprodukcji dzieł sztuki, a rozpowszechnił się głównie w ilustracji książkowej. Na przełomie XVIII i XIX w. był coraz rzadziej wykorzystywany i ustąpił stalorytowi.

Agata Śródkowska