opis

Maglownica tego typu szczególnie przydatna była w przypadku robieniu prania w zbiornikach wodnych lub domowych baliach z ługiem. Po takim procederze tkaniny robiły się bardzo sztywne, szorstkie i nieprzyjemne w noszeniu. Maglownica pomagała nie tylko utrzymać w dłuższej czystości bieliznę, ale także sprawiała że po wyprasowaniu była gładka i bardziej świecąca. Najlepiej maglowała się nieco wilgotna bielizna i płótna. Na wałek nawijano wypraną tkaninę i toczono po niej żłobkowaną częścią deski, dopóki materiał nie nabrał elastyczności. Czynność tak naprawdę wymagała więc wielokrotnego powtarzania, stąd też wzięło się określenie „maglować” – czyli wracać ciągle do jednej sprawy i dokładnie ją omawiać. Co ciekawe, maglownice często były robione przez samych gospodarzy lub chłopców, którzy starali się o rękę dziewczyny.
Joanna Fijoł