opis

Nieprzedstawiająca kompozycja, wykonana w technice malowanego jedwabiu, której przestrzeń, na beżowo-kakaowym tle z odrobiną różu, wypełniają, budujące jakby kształt nieforemnej figury, drobne plamki i linie utrzymane w odcieniach pomarańczy, malinowego różu i fioletowo-różowego, to jedna z dwunastu prac z cyklu „Całuny” Wojciecha Sadleya. Całuny w twórczości artysty oznaczają śmierć postrzeganą w wymiarze sakralnym, mękę oraz zmartwychwstanie Chrystusa, zmartwychwstanie człowieka, ślad, który po nas pozostaje na ziemi, gdy naszej duszy już tu nie ma, są też wspomnieniami śmierci w czasie wojny osób bliskich sercu artysty. Artysta wbrew dominującym trendom sięga po niełatwe tematy przemijania, ulotności materii. W jednej z przeprowadzonych rozmów powiedział : „Takie tematy są współcześnie bardzo niepopularne, dziś nie rozmawia się na temat znaków śmierci, które w czasach dążenia do piękna jedynie zewnętrznego i niemal nieśmiertelności ciała są wykpiwane i wyśmiewane. Mnie to inspiruje. Jeśli się urodziliśmy, to musimy i umrzeć. Przed tymi tematami nie ma ucieczki, bo to są sprawy, które dotyczą każdego z nas.” Ujmując ten temat w pryzmacie głębokiej wiary Wojciech Sadley, poprzez mistrzowsko skomponowane dzieła, wskazuje, że śmierć nie jest końcem lecz kolejnym etapem naszego życia niosącym nadzieję na zmartwychwstanie.
Bratumiła Leligdowicz