opis

Kompozycja abstrakcyjna, symetryczna. Złożona z trzech rzędów pionowych pasów tkaniny umocowanych na poziomej drewnianej desce. W centrum długi pas złożony z czterech warstw - prostokątów o różnych wymiarach, gdzie górny wystaje ponad linię deski; na górze udrapowany, blisko dolnego brzegu mereżką (oplotami na osnowie) i podzielony na trzy warstwy. W górnej partii, pośrodku, rzeźbione w drewnianej desce ręce ze splecionymi dłońmi. Boki deski zakryte tkaniną bocznych pasów - przy desce udrapowanych; o długości 2/3 środkowego pasa. Tkaninowe pasy wykonane techniką kilimu, wykończone różnej długości frędzlami, mocowane do deski z pomocą ręcznego szycia. Nadgarstek ręki po lewej stronie owinięty wielowarstwowym pasmem bawełnianej nici. Całość utrzymana w odcieniach beżu i szarości (naturalny kolor lnu); drewno jasne niemalowane. Kompozycje tkackie połączone z elementami rzeźby stanowią istotne pole ekspresji w dorobku twórczym artystki, są świadectwem poszukiwań formalnych prowadzonych w zakresie tkaniny artystycznej. Wszechstronne wykształcenie artystki wpłynęło na dużą swobodę ekspresji twórczej. Jednocześnie jej tkaniny łączą w sobie cechy malarskie i rzeźbiarskie. Umiejętność tkania Maria Łaszkiewicz wyniosła z domu rodzinnego na Litwie. Studia artystyczne podjęte w Rydze, kontynuowane w Monachium, rozszerzyła w Paryżu, gdzie odbyła kurs rysunku w Académie de la Grande Chaumière. Dodatkowo studiowała rzeźbę w pracowni prof. Antoine Bourdelle’a. Następnie, po przyjeździe do Warszawy założyła w swojej pracowni na Bielanach Doświadczalną Pracownię Tkactwa Artystycznego ZPAP, której była kierowniczką. Uczestniczka prestiżowych międzynarodowych wystaw konkursowych, m.in. XII Triennale, Mediolan 1960; kolejno: I, II i III Biennale Tkaniny, Lozanna 1962, 1965, 1967. Laureatka złotego medalu AID (American Institute of Interior Designers) w 1963, w Nowym Jorku za tkaninę dekoracyjną własnego wykonania.
Monika Kowalczyk