opis

Czarno-biała fotografia przedstawiająca 44-osobową grupę pracowników tkalni w fabryce Karola Scheiblera w Łodzi. Przed jej uruchomieniem Scheibler pracował najpierw w zakładach swojego wuja w Ozorkowie, a następnie założył spółkę wraz z Juliuszem Schwartzem, jednak plan ten nie doszedł do skutku. Przy zakładaniu własnego przedsiębiorstwa pomógł mu olbrzymi posag jego żony, Anny Werner, który przy wsparciu kredytowym umożliwiły Scheiblerowi zrealizowanie celu w 1855 r., czyli uruchomienie całkowicie zmechanizowanej przędzalni na Wodnym Rynku (obecnie Plac Zwycięstwa). Na tym jednak fabrykant nie poprzestał – stopniowo wykupywał od innych przedsiębiorców nieruchomości, które przebudowywał, tworząc tym samym ogromny zespół fabryczny. Ponadto przewidując problemy związane z importem bawełny spowodowane wojna secesyjną w Stanach Zjednoczonych zgromadził potrzebne zapasy surowca, które pozwoliły na utrzymanie produkcji oraz na sprzedaż bawełny po wyższych cenach. W roku 1880 przekształcono firmę w Towarzystwo Akcyjne Manufaktur Bawełnianych K. Scheiblera. Wraz z wybuchem I wojny światowej nastał trudny okres dla przemysłu, gdyż większość fabryk zostało zamkniętych, nastąpił spadek produkcji, a ponadto niemieckie władze okupacyjne dopuściły się konfiskaty maszyn i surowców. Po zakończeniu wojny planowano utworzenie wielkiego trustu, który obejmowałby sześć największych zakładów przemysłu bawełnianego,ale zamiar ten spełzł na niczym. Ostatecznie udało się nawiązać współpracę między fabryką Scheiblera i zakładami L. Grohmana, które zaczęły funkcjonować od 1921 r. jako jedno przedsiębiorstwo.
Agata Śródkowska