opis

Kilimy należą w Polsce do tkanin najbardziej popularnych i znanych. Często wykonywane były w warsztatach profesjonalnych tkaczy, według projektów artystów, wykorzystujących wzory zaczerpnięte ze sztuki ludowej – zwłaszcza z bogatych, ludowych haftów. Na Huculszczyźnie nazywano je pańskimi. Niektóre z warsztatów – na przykład – w Kosowie, rozdawały surowiec i wzory do realizacji przez chałupników, dla których było to źródło zarobkowania. Gama kolorystyczna tych kilimów nie była zbyt bogata. Brak w niej głębokich, nasyconych barw, którymi odznaczały się kilimy orientalne; dominowały czerwienie, zielenie, żółcienie i błękity, rzadziej brązy. Ornamenty kilimów huculskich należą do tzw. technicznych, najłatwiejszych do uzyskania w trakcie tkania, operujących prostymi albo zębatymi skosami i schodkami. Osnowa jest lniana, wątek wełniany. Prezentowany kilim, pochodzący z manufaktury tkackiej w Kosowie, ma charakterystyczną dla tego ośrodka ornamentykę i ciekawą, stonowaną kolorystykę. Jest to kompozycja raportowa o pasowym układzie ornamentu. Ornament płomykowy (zygzakowaty) z figurami romboidalnymi. Taki typ kilimu określano na tym terenie nazwą Hucuł.

Lidia Zganiacz