opis

W kompozycji „Błękit lodowca” przezroczyste szklane rurki, posplatane żyłką, wypełniają powierzchnię białej prostokątnej tafli. Rozmieszczone w uporządkowanym, symetrycznym półkolistym układzie, wywołują refleksy światła, jak na powierzchni lodu, a spajające całość lekko zabarwione żyłki nadają obiektowi charakterystyczną niebieskawą barwę lodowca. Prace Lidii Choczaj wielekroć zaskakują sposobami wykorzystania zarówno tkackich, jak i, wydawać by się mogło, bardzo odległych od tekstylnego medium – jak szklane kapilary – materiałów. Łączą subtelność i liryzm z wyrazistością i celnością przekazu. Angażują widza w gry intelektu i wyobraźni. Szkło – zwykle w postaci fabrycznie uformowanych i mających powtarzalne kształty, bezbarwnych, drobnych, szklanych elementów – tworzy struktury wielu jej prac. Artystka oplata, bądź wypełnia szkło tekstylną materią i buduje w takich połączeniach narracje swych kompozycji. Lidia Choczaj studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, na Wydziale Tkaniny i Ubioru. Uzyskała dyplom w 1994 w pracowni prof. Bolesława Tomaszkiewicza. W 1994 była stypendystką Fundacji im. Stefana Batorego. Od 1996 jest dydaktykiem w macierzystej uczelni. Wypowiada się realizując tkaniny unikatowe, miniatury tkackie, obiekty, instalacje. Prace Lidii Choczaj uczestniczyły w prestiżowych konkursowych wystawach sztuki, między innymi w IV i VI Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Kyoto w Japonii (1994 i 1999), w 10, 12, 14 Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi (2001; 2007; 2013). „Błękit lodowca” otrzymał Nagrodę Związku Polskich Artystów Plastyków „Polska Sztuka Użytkowa” na 10 Międzynarodowym Triennale Tkaniny w 2001. W 2013 artystka została nagrodzona Srebrnym Medalem Triennale za kompozycję – instalację „Ciekawość”.
Katarzyna Biłas