opis

Tryptyk Doroty Grynczel, którego każda część złożona jest z 6 prostokątnych pól wypełnionych haftem. Rzędy ściegów haftu czarną nicią na czarnej siatce układają się w linie, a te – w zgeometryzowane plamy. Autorka kompozycji była malarką i artystką sztuki włókna. W jej twórczości zostały zatarte granice między dziedzinami sztuki określanymi techniką. Jej hafty są porównywane do rysunków – rysunków na przejrzystym podłożu, na płaszczyźnie umiejscowionej w przestrzeni. Geometryczne, operujące modułem, skupione na relacjach elementarnych form, notujące ruch, obecność światła, zapisujące przestrzeń i istniejące w przestrzeni. Kontemplacyjne, przypominające o istnieniu i niebycie. Pozostają graficzne i jednocześnie w czytelny sposób rękodzielniczo haftowane. Artystka celowo przerywa miejscami dukt nici, eksponuje jej zgrubienia, zapętlenia; pozwala by przedstawienie było w sposób organiczny i po ludzku niedoskonałe. Dorota Grynczel (1950 - 2018) była absolwentką Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu. Studiowała na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarstwo pod kierunkiem Jana Tarasina, tkaninę – Wojciecha Sadleya. Dyplom, w 1977, otrzymała w Pracowni Tkaniny Eksperymentalnej Wojciecha Sadleya. Od 1977 była pracownikiem dydaktycznym ASP w Warszawie. Prowadziła Pracownię Tkaniny Artystycznej. W latach 2012-2016 była Dziekanem Wydziału Malarstwa ASP w Warszawie (jako pierwsza kobieta w historii). Była stypendystką The Pollock-Krasner Foundation w Nowym Jorku (1992), Fundacji Kultury (1993), Fundacji im. Stefana Batorego (1995), Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2001). Uprawiała malarstwo olejne, akwarelę i rysunek; jej znakiem rozpoznawczym, związanym ze sztuką tkaniny, był ręczny haft dwustronny. „Kompozycja D/1997” uczestniczyła w 9. Międzynarodowym Triennale Tkaniny, w CMW w Łodzi (1998) i została nagrodzona Brązowym Medalem.
Katarzyna Biłas