Karta
Radio-odbiornik (G. Marconi model 443)
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| wytwórnia | Polskie Zakłady Marconi SA |
| data powstania | XX. 40 |
| miejsce powstania | Polska - Warszawa |
| technika | wyrób fabryczny |
| materiał | tworzywo sztuczne, drewno |
| wymiary | 19,0 cm x 27,0 cm x 16,0 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 23167/S/501 |
opis
Polskie Zakłady „Marconi” S.A. zostały założone w Warszawie w 1928 roku, przez londyńską firmę „Marconi’s Wireless Telegraph Company Ltd”. Jej przedstawicielem był Guglielmo Marconi – jeden z pionierów radia i przemysłu elektronicznego. Polskie zakłady miały prawo do eksploatacji jego wszystkich patentów.
Pierwsze stacje radiowe pojawiły się na początku lat 20 XX wieku, w Polsce konkretnie 18 kwietnia 1926 roku. W 1927 w „Gazecie Gdańskiej” ukazał się interesujący artykuł z poradami dla słuchaczy radia o tytule: „Wskazania hygjeniczne dla radioamatorów”. Zalecano w nim, by nie słuchać radia zbyt cicho, gdyż to zmuszało do wytężania słuchu, a co za tym idzie powodowało ból głowy i rozstrój nerwowy. Zbyt głośne słuchanie miało zaś prowadzić do zaburzeń pamięci i omdleń.
Celem radia było przede wszystkim kojenie nerwów.
W 1930 roku pojawiła się rozgłośnia Polskiego Radia w Łodzi. Propagowała ona wartości miasta – kulturę środowiska przemysłowo-robotniczego oraz zaspokajała potrzeby edukacyjne i rozrywkowe. Popularną audycją były „Wesołe dymki z komina”. Od połowy lat 30., w okresie okupacji Niemcy wykorzystywali większość radiostacji na terenie Polski dla swoich celów, jednak po okresie wojennym słuchanie audycji radiowych znów stało się jedną z najpopularniejszych rozrywek i ta sytuacja trwa do dziś.
Joanna Fijoł

