opis

Kaftan kobiecy nazywany dawniej spencerkiem, uszyty z wełnianego samodziału w drobne prążki i podszyty wełnianą podszewką ze starego pasiaka - czasami jako podszewkę stosowano płótno lniane lub wełnianą tkaninę fabryczną. Kaftany tego typu były krótkie, sięgające pasa, lekko dopasowane do figury. Zapinano je na pętelki ze sznurka, zahaczane o przyszyte w dwóch rzędach guziki. Ich ozdobą były naszycia z czarnej lub granatowej aksamitki – umieszczane na przodach, wzdłuż brzegów i na rękawach. Kaftany te były czasami watowane. Oprócz kaftanów z samodziału tkanego w regionie opoczyńskim występowały również kaftany z kupowanych tkanin fabrycznych, gładkie, bogato zdobione koralikami. Z kolei kaftany ślubne były białe lub kremowe i wykonywano je z lnu lub bawełny. Kaftany są charakterystyczne zarówno dla ludowego stroju kobiecego, jak i męskiego.
Lidia Zganiacz