opis

Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego im. Marii Konopnickiej „Marko” utworzono w 1945 roku po przejęciu przez państwo polskie Manufaktury Wełnianej i Bawełnianej Adolf Daube S.A. Budynek fabryki przy ul. Wólczańskiej 128 wybudowano w 1896 roku w stylu neogotyckim z czerwonej klinkierowej cegły. W skład kompleksu fabrykanckiego Daubego wchodziły tkalnia, przędzalnia i farbiarnia. Produkowano w nich chustki, szaliki, swetry, apaszki i tkaniny wełniane. W okresie PRL-u profil produkcji obejmował wyroby dziane oraz bieliznę osobistą. Pierwotny znak towarowy Przemysłu Dziewiarskiego im. Marii Konopnickiej „Marko” był skaczący do wody pływak wpisany w tondo. Wyprodukowana w „Marko” koszulka gimnastyczna z kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa, datowana jest na lata 70. XX wieku. W języku angielskim ten fason nazywany jest „tanktop”. W polskim języku potocznym spotykane jest określenie „żonobijka” jako efekt wpływu kina na ogólne wyobrażenie stereotypowego męża w rodzinie patologicznej. Podkoszulek posiada szerokie ramiączka i wykonano go z ażurowej dzianiny bawełnianej w białym kolorze. Dekolt oraz wycięcia na ręce wykończono bawełnianą lamówką natomiast krawędź dolną wykończono pojedynczym podłożeniem przeszytym elastycznym dwuigłowym ściegiem. U dołu można zauważyć papierową metkę firmową z nazwą zakładów Marko, zasadami konserwacji oraz z klasyfikacją produktu.
Daniel Okrasa