opis

Praca pochodzi w wczesnego okresu twórczości Barbary Levittoux-Świderskiej. Ulica przybrała formę kolejno po sobie zestawionych fasad kamienic w układzie pionowym. Na jej krawędziach znajdują się schematycznie namalowane latarnie. Całość otacza nakrapiane farbą tło w kolorach czerni, brązu z dodatkiem czerwieni. Przedstawienie zostało ujęte w sposób uproszczony, z pominięciem zasad perspektywy. Tak silna synteza płasko nakreślonej kompozycji figuralnej włącza ją do estetyki prac prymitywistów. Ulica to temat, który artystka podejmowała wielokrotnie przede wszystkim na gruncie malarstwa. Jednak pejzaż miejski nie jest głównym problemem prac. Autorka posługuje się układem urbanistycznym do wyrażenia relacji, jaka zachodzi pomiędzy obiektami w przestrzeni. Architektoniczne ukształtowanie otoczenia, miejska zabudowa staje się jednostką miary dla rytmicznego układu kompozycji malarskiej. Barbara Levittoux-Świderska ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom na Wydziale Malarstwa z 1958 roku uzyskany w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja. Drugi dyplom Wydziału Tkaniny pod kierunkiem prof. Anny Śledziewskiej. W trakcie studiów miała kontakt z prof. Eleonorą Plutyńską oraz Mieczysławem Szymańskim. Zajmowała się także grafiką (wybór technik na metalu). Działalność z zakresu malarstwa, tkaniny unikatowej oraz scenografii. W twórczości artystki kompozycja i treść jest traktowana na równi. Zagadnienie przestrzeni to podstawowy przedmiot jej rozważań plastycznych. Jednak twórczość artystki zmienia się nieustannie, to intymna sztuka związana z życiem. Abstrakcyjne kompozycje w szczególny sposób wyrażają potrzebę „łączności z naturą”. Do swoich prac Levittoux-Świderska często wykorzystuje elementy przyrody tj. liście, ususzone igły i gałęzie. Działalność twórcza artystki została szybko doceniona, co zapewniło jej udział w najbardziej prestiżowych, międzynarodowych wystawach tj. I Triennale Tkaniny w Łodzi (1975) i VII i XII Biennale Tkaniny w Lozannie (1975, 1985).
Monika Kowalczyk