opis

Największy rozkwit stroju kurpiowskiego przypada na wiek XIX. Przyczynił się do tego rozwój rolnictwa, powszechna uprawa lnu i konopi, a także popularyzacja hodowli owiec. Strój kobiecy składał się wówczas z następujących elementów: nakrycia głowy, koszuli, gorsetu, kaftana, spódnicy, zapaski do pasa, zapaski naramiennej, obuwia i biżuterii. Gorset był nieodzowną częścią kobiecego stroju odświętnego; kiedyś noszony wyłącznie przez panny, z czasem również przez starsze, zamężne kobiety. Posiadał dość specyficzny krój – dopasowany do linii pasa, niżej rozszerzający się kloszowo, z opadającymi z tyłu i na biodra klapkami (lackami). Oba przody były luźne, z tym że jego środkowa część, znacznie krótsza, odsłaniała koszulę. Rozcięcia, krawędzie i podkroje gorsetu oblamowane były kolorową, najczęściej czerwoną wstążką. Przed I wojną światową gorsety tego typu szyto z cienkich, wełnianych tkanin – dla kobiet starszych z ciemnych, dla młodych – z jasnych. W okresie międzywojennym powszechne stało się wykonywanie gorsetów z gładkich lub wzorzystych tkanin jedwabnych. Początkowo wiązano je na tasiemki – wiązaki, z czasem na metalowe haftki lub guziki.
Lidia Zganiacz