opis

Zapaska do pasa to chyba najbardziej charakterystyczny element ludowego stroju kobiecego, zarówno odświętnego, jak i codziennego, występującego w różnych regionach. Zwykle kobieta miała kilka zapasek, a bogatsze nawet kilkanaście. Wykonywano je najczęściej z lniano-wełnianego samodziału w pasy – pasiaka – o charakterystycznej dla danego regionu kolorystyce i sekwencji barw. Zapaskę do pasa zakładano na wełnianą sukienkę – kieckę – i zawiązywano w pasie jak fartuch. Do wiązania służyły kolorowe krajki. Począwszy od pierwszych lat XX wieku popularne na tym terenie stały się zapaski w poziome pasy, kontrastujące z pionowymi pasami spódnicy. Prezentowana zapaska została uszyta z dwóch brytów tkaniny samodziałowej – wynik tkania na wąskim warsztacie tkackim, pozwalającym na wytkanie materiału o szerokości 65-70 cm. W miejscu pasowania wzoru lekkie przesunięcie – typowe dla ludowych wyrobów. Tkanina przymarszczona i wszyta w pasek z tkaniny samodziałowej w kratę, z doszytymi troczkami do zawiązywania, z szarego płótna lnianego.
Lidia Zganiacz