Karta
Zapaska naramienna
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | ok. 1930 |
| miejsce powstania | Polska - Kurpie - Puszcza Zielona - Zalas |
| technika | (W) Z; raport: (O) 2, szycie ręczne; kier.skr.: (O) S, (W) 2; gęstość/10cm: (O) 70 , (W) 340; splot - płócienny |
| materiał | len - (O), len - (W) |
| wymiary | 166,0 cm x 84,0 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 2387/L/131 |
opis
Największy rozkwit stroju kurpiowskiego przypada na wiek XIX. Przyczynił się do tego rozwój rolnictwa, powszechna uprawa lnu i konopi, a także popularyzacja hodowli owiec. Strój kobiecy składał się wówczas z następujących elementów: nakrycia głowy, koszuli, gorsetu, kaftana, spódnicy, zapaski do pasa, zapaski naramiennej, obuwia i biżuterii.
Zapaski noszono na Kurpiach zarówno do stroju codziennego, jak i odświętnego. Starszego typu szyto z tkanin pasiastych, takich samych, jak te przeznaczane na spódnice - kitle, z tym że o drobniejszych prążkach. Zwykle na czerwonym tle występowały podłużne, wąskie prążki: zielone, pomarańczowe, czarne i niebieskie.
Zapaski naramienne pełniły rolę okrycia wierzchniego. Zakładano je na ramiona lub głowę, przytrzymując brzegi rękami. Zimą noszono grubsze – wełniane, latem cieńsze – bawełniane (gurowe).
Lidia Zganiacz




