opis

Największy rozkwit stroju kurpiowskiego przypada na wiek XIX. Przyczynił się do tego rozwój rolnictwa, powszechna uprawa lnu i konopi, a także popularyzacja hodowli owiec. Strój kobiecy składał się wówczas z następujących elementów: nakrycia głowy, koszuli, gorsetu, kaftana, spódnicy, zapaski do pasa, zapaski naramiennej, obuwia i biżuterii. Początkowo zamiast spódnic zakładano dwa fartuchy – z przodu i z tyłu. Z czasem zaczęto szyć spódnice. W regionie tym szyto je z samodziałów gładkich lub tkanych w prążki, czasem kraciastych, a także charakterystycznych mienistych, czyli mieniących się – efekt ten uzyskiwano poprzez zastosowanie w tkaninie osnowy i wątku o różnych, często kontrastowych barwach.
Lidia Zganiacz