opis

Rozpowszechnienie się odzieży skórzanej przypada na lata 50. i 60. XX w. Po II wojnie światowej miała na to duży wpływ działalność Zenona Merenlindera. Nie bez znaczenia były również filmy Dziki z Marlonem Brando (1953), i Buntownik bez powodu z James’em Dean’em (1955), czy estetyka rockersów i punków, która w późniejszym czasie przeszła do popkultury. We wcześniejszym okresie również produkowano odzież skórzaną, ale były to przede wszystkim ubrania przeznaczone do pracy czy do walki. Wytwarzano je z grubych i tanich surowców poddanych tzw. „twardej” obróbce, która miała na celu zaciśnięcie porów skóry, by ta nie przepuszczała wody. Skóra była też ogniotrwała i dobrze chroniła przed wiatrem. Od I wojny światowej skórzane kurtki nosili lotnicy i kierowcy ciężarówek, a w 1928 roku Irving Schott zaprojektował popularną do tej pory kurtkę „Schott Perfecto” znaną pod nazwą ramoneska. Jednak to wspomniany wcześniej Merenlinder i jego współpraca z francuskimi projektantami przyczyniły się do popularyzacji skórzanego ubioru. Prezentowana kurtka damska datowana jest na przełom lat 70. i 80. XX w., czyli czas kiedy moda na skórzane okrycia na dobre zadomowiła się w modzie zachodniej. Wykonano ją w Łódzkim Przedsiębiorstwie Odzieżowo-Futrzarskim „Nestor”. Uszyta jest ze skóry zafarbowanej na mleczno-czekoladowy brąz. Kurtka składa się z wielu paneli, przez co jest bardzo dopasowana do ciała. Odcinana w talii, przedłużona została o opływającą biodra baskinkę. Na wysokości bioder uformowano cięte kieszenie zamykane na metalowe zamki błyskawiczne. Zamki zastosowano również przy mankietach długich rękawów dla wygody użytkowania. Pośrodku zapinana jest na pięć metalowych zatrzasków. Kołnierz uformowano tak, by jego prawa strona nachodziła na drugą.
Daniel Okrasa