opis

Czy to codzienne przedmioty nabrały człowieczej formy czy uprzedmiotowiono ludzkie ciało? Obiekt tkacki Lidii Cankovej, kompozycja przestrzenna wykonana na drutach z jasnokremowej przędzy dziewiarskiej, nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii. Człowiek-telewizor, którego projekt został wyhaftowany przez artystkę w 1981 roku na jednej z poduszek należącej do cyklu Feminologia i On, to anonimowy twór z pogranicza świata ludzkiego i świata technologii. Ten cielesno-materialny obiekt, w którym miejsce głowy i torsu zastępuje odbiornik telewizyjny, to nadawca bezzwrotnego komunikatu sprowadzony do jednej funkcji. Cankova łącząc codzienne sprzęty z fragmentami ciał nadaje im rolę przyjaciół i pomocników – jak zauważyła Irena Huml, badaczka tkaniny artystycznej. Autorka za pomocą tekstylnego medium poszukiwała odpowiedzi na metafizyczne pytania odnoszące się do istoty własnego bytu, seksualności, lecz również podmiotowości.

Magdalena Ziółkowska