opis

Monumentalna praca tkacka to tekstylny relief o abstrakcyjnej kompozycji – część cyklu „Romanica”, tworzonego od 1978 roku. Skupia najbardziej charakterystyczne cechy wspólnej twórczości pary artystów, realizowanej od połowy lat 60. do połowy lat 80. XX w. Ritzi i Peter Jacobi włączyli się wówczas w główny nurt twórczych poszukiwań związanych z tkaniną i odnową klasycznego gobelinu II poł. XX w., nazywany „La nouvele tapisserie”. Dzieło wykorzystuje ich autorskie rozwiązanie warsztatowe, polegające na wprowadzeniu do tkaniny wykonanej tradycyjną techniką gobelinową, haute lisse, swoistych „kabli” – grubych wiązek włókien ciasno owiniętych przędzą. „Romanica III” to tkacka rzeźba, w której kolor i światło akcentują powtarzalność tworzących fakturę form. Abstrakcyjna kompozycja jest naznaczona biologizmem, odsyła wyobraźnię ku asocjacjom z pejzażem czy z biologicznymi strukturami mikrokosmosu.
Ritzi Jacobi (ur. 1941, zm. 2022) i Peter Jacobi (ur. 1935) to twórcy pochodzący z Rumunii, od początku lat 70. XX w. żyjący w Niemczech. Ukończyli Instytut Sztuk Plastycznych w Bukareszcie: Ritzi studiowała techniki gobelinu, malarstwo i rysunek (1960-1966), Peter – rzeźbę (1954-1961). Spotkali się w 1961 i od 1966 byli małżeństwem. Od połowy lat 60. XX w., przez około 20 lat wspólnie tworzyli i wystawiali. Peter Jacobi od 1971 do emerytury w 1998 był profesorem w Hochschule für Gestaltung w Pforzheim. Artysta ma znaczący dorobek w dziedzinie rzeźby, realizowanej w tradycyjnych rzeźbiarskich materiałach, zajmuje się fotografią. Ritzi tworzyła tkaniny i obiekty. Artyści uczestniczyli w 14. Triennale w Mediolanie (1968), Biennale w Wenecji (1970), Biennale w Sao Paulo (1973). Brali udział w 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12 Biennale internationale de la tapisserie w Lozannie (1969-1985). Ritzi, indywidualnie, uczestniczyła w 13, 14 i 15 lozańskim Biennale (1987-1992). W 1977 uczestniczyli w 3. Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi w Centralnym Muzeum Włókiennictwa. W 1999 Peter Jacobi prezentował swój dorobek na wystawie indywidualnej w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
Katarzyna Biłas