opis

Praca należy do cyklu "Pokrowce", którym artystka rozpoczynała swoją karierę na początku lat 90. Przestrzenne instalacje wykonane ze zwiewnego jedwabiu używanego do szycia spadochronów, pozyskiwanego z fabryki w Milanówku, pokazała na swojej pierwszej wystawie w Galerii Dziekanka w Warszawie w 1990 roku. Do ich wykonania zainspirowała ją m.in. podróż do Etiopii, gdzie obserwowała wykute w głąb w płaskim terenie świątynie koptyjskie, niewidoczne na pierwszy rzut oka, a jednak silnie obecne w krajobrazie. Półprzezroczyste pokrowce były swego rodzaju opakowaniami wnętrz lub przedmiotów bliskich artystce, ukazującymi ich negatywową formę. Uszyte według wymiarów realnych pomieszczeń materializowały niewidzialną przestrzeń i nadawały jej podmiotowość. Autorka opisywała je jako "schrony" na pamięć, czas, nieistniejące już miejsca i przedmioty. Izabela Suchan