opis

Gobelin Krystyny Wojtyny-Drouet, z 1965 roku, ma kompozycję, w której sumują się i przenikają dwa otwarte układy. Jeden jest oparty na odniesieniu względem osi poziomej – ze stylizowanymi, skierowanymi od osi ku górze i dołowi motywami roślinnymi. Drugi nadaje całości kompozycji charakter abstrakcji – to układ pasowy, z form zgeometryzowanych, zbliżonych do prostokątów, tworzących zarazem tło jak i elementy wieńczące wiotkie, linearnie potraktowane motywy roślin. Zwraca uwagę koloryzacja gobelinu. Artystka tak zestawiła złamane kolory – barwy ziemi, różne szarości i stonowane beże, że świecą żywym światłem. Widziane z bliska mienią się bogactwem odcieni. Połączyła ręcznie nierównomiernie przędzioną wełnę – niebarwioną i farbowaną barwnikami naturalnymi – z przędzami w naturalnych kolorach, z włókien roślinnych: sizalu i lnu. Fakturę tkaniny wzbogaciła wprowadzając na brzegach pasów szeregi pętli i swobodne odcinki przędzy. Krystyna Wojtyna-Drouet całe twórcze życie pozostaje wierna naturalnym barwnikom w ręcznie przędzionej wełnie. Pod koniec lat 50. XX w. była pionierką, gdy wprowadzała sizal jako wątek w gobelinach. Sposób budowania formy i komponowania barw w jej tkaninach wynika ze specyfiki warsztatu. Ostateczny wyraz artystyczny gobelinów jest funkcją swobodnie i z biegłością badanych możliwości tkackiego medium. Krystyna Wojtyna-Drouet (ur. 1926) studiowała w Akademii Sztuk Plastycznych w Warszawie. W 1953 uzyskała dyplom w pracowni profesor Eleonory Plutyńskiej. W swej twórczości połączyła talent malarza z biegłością i wyrafinowaniem w operowaniu tkackim warsztatem. Jest współtwórczynią fenomenu nazwanego przez międzynarodową krytykę polską szkołą tkaniny. Jej tkaniny były wielokrotnie nagradzane; prezentowane w prestiżowych salach ekspozycyjnych Europy i innych kontynentów. Była w grupie polskich twórców, którzy uczestniczyli w pierwszym Biennale internationale de la tapisserie w Lozannie, w 1962 (później jeszcze dwukrotnie – w 1969 i 1971). Tkaniny artystki były pokazywane w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi – na 2 i 6 Międzynarodowym Triennale Tkaniny (1975 i 1988) na wystawach indywidualnych (1971 i 2006).
Katarzyna Biłas