Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Tradycyjny męski strój ludowy przestał być powszechnie noszony już po pierwszej wojnie światowej
a w latach 50 XX wieku zdobycie nawet jego pojedynczych elementów było bardzo trudne
Prezentowana marynarka a właściwie kaftan o kroju miejskiej marynarki noszona była do spodni 
o kroju miejskim lub bryczesów Wykonana została z szarobrązowego sukna i podszyta lnianym płótnem Ma prosty krój Plecy dopasowane do figury za pomocą zaszewek i niewielkich trójkątnych klinów zszyte pośrodku Z tyłu na wysokości talii dwuczęściowy pasek połączony guzikami na stałe Przy szyi dwudzielny kołnierz z wyłogami o łagodnej linii Marynarka posiada dwie poziome kieszenie z patkami i dwurzędowe zapięcie z tym że zapinana jest tylko na jeden rząd guzików Brzegi kołnierza kieszeni paska i rękawów wykończone miękką skórą brLidia Zganiacz
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Marynarka

data powstaniamiędzywojenny
miejsce powstaniaPolska sprzed 1939 r. - Białoruś - Galimszczyzna
technikaszycie maszynowe; szycie ręczne
materiałsukno; płótno lniane; bawełna
wymiary71,0 cm x 53,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 2748/L/165

opis

Tradycyjny, męski strój ludowy przestał być powszechnie noszony już po pierwszej wojnie światowej, a w latach 50. XX wieku zdobycie nawet jego pojedynczych elementów było bardzo trudne. Prezentowana marynarka, a właściwie kaftan o kroju miejskiej marynarki, noszona była do spodni o kroju miejskim lub bryczesów. Wykonana została z szaro-brązowego sukna i podszyta lnianym płótnem. Ma prosty krój. Plecy dopasowane do figury za pomocą zaszewek i niewielkich, trójkątnych klinów, zszyte pośrodku. Z tyłu na wysokości talii dwuczęściowy pasek, połączony guzikami na stałe. Przy szyi dwudzielny kołnierz z wyłogami o łagodnej linii. Marynarka posiada dwie poziome kieszenie z patkami i dwurzędowe zapięcie; z tym że zapinana jest tylko na jeden rząd guzików. Brzegi kołnierza, kieszeni, paska i rękawów wykończone miękką skórą.
Lidia Zganiacz