opis

Zapaska do pasa to chyba najbardziej charakterystyczny element ludowego stroju kobiecego, zarówno odświętnego, jak i codziennego, występującego w różnych regionach. Zwykle kobieta miała kilka zapasek, a bogate panny dostawały w posagu nawet kilkanaście. Wykonywano je z wełnianego samodziału w pasy – pasiaka, o charakterystycznej dla danego regionu kolorystyce i repetycji barw. Zapaskę do pasa zakładano na wełnianą sukienkę – kieckę – i zawiązywano w pasie jak fartuch. Do wiązania służyły kolorowe krajki, z doszytymi na ich końcach pomponami. W regionie rawskim na przełomie XIX i XX wieku zapaski były szerokie (około 1,5 m) i długością dostosowane do długości kiecek. Później stały się węższe i krótsze. Przy krótkich stosowano zasadę, że powinny mieć kolor kontrastowy w stosunku do sukienki. Straszy typ zapaski był praktycznie pozbawiony ozdób. Na nowsze – mniej więcej w połowie długości – naszywano rzędy aksamitek lub inną pasmanterię.
Lidia Zganiacz