opis

Koszule kobiece długie szyto z dwojakiego rodzaju tkanin. Na ich górną, widoczną część przeznaczano dobre gatunkowo lniane płótna samodziałowe lub kupowane bawełniane, a na dolną – nadołek – grube, słabo bielone, tzw. part. Niezależnie jednak od użytego materiału koszule miały jednakowy krój – przyramkowy. Według zasady tego kroju wszystkie elementy konstrukcyjne – przód, plecy, rękawy i przyramki – były prostokątnymi kawałkami płótna, zszywanymi wzdłuż linii prostych, bez jakichkolwiek podcięć i wykrojów. Przyramki łączyły na ramionach przód i plecy koszuli, a od strony zewnętrznej koszulę z rękawami. Pełniły funkcję konstrukcyjną i wzmacniały koszulę na ramionach. Zwykle widoczne spod innych elementów stroju były bogato zdobione haftem. Oprócz przyramków haftowano również mankiety i kołnierzyki, ozdabiane dodatkowo koronką szydełkową. Początkowo haft tworzył biały lub czerwono-czarny ornament o układzie pasowym, utworzony z różnych motywów geometrycznych, poprzedzielanych stebnówką, liniami falistymi i rzędami krzyżyków. Z czasem pojawiły się motywy roślinne i poszerzyła się gama kolorystyczna haftów. Wprowadzono inne kolory: żółty, różowy, niebieski, zielony.
Lidia Zganiacz