opis

Mieszkańcy Jurgowa na Spiszu znani byli ze sztuki tkackiej. Wyrabiali między innymi bardzo delikatne, cienkie płótno lniane, zwane rąbkowym, z którego wyrabiali elementy kobiecego stroju: spódnice, zapaski, chustki i rańtuchy, czyli długie, szerokie szale. Spódnice określano na tym terenie mianem fartuchów. Były one suto marszczone. W górnej części miały niezbyt szeroką oszewkę, przez którą przeciągano sznurek, służący do zmarszczenia spódnicy i zawiązania jej w pasie. Pozwalał również na dopasowanie spódnicy do figury kobiety. Obok fartuchów rąbkowych noszono również białe, cienkie fartuchy wyrobu fabrycznego, łudząco przypominające rąbkowe. W tym typie fartuchów można wyodrębnić odmianę zwaną fartuchem retiskowym, który miał pionowe pasy z grubszej nici niż tło. Pod wierzchnie spódnice zakładano zwykle dwie-trzy spodnie, przeważnie z płótna samodziałowego. Pierwsza (najbliższa ciału) była najwęższa – około 2 m szerokości, druga i trzecia – miały ponad 3 metry.
Lidia Zganiacz