opis

Fragment haftu kurpiowskiego na kołnierzu koszuli kobiecej. Kołnierz ozdobiony dodatkowo białą koronką szydełkową, z czerwonym ząbkowanym wykończeniem. Koronki szydełkowe z białych nici lnianych lub bawełnianych zaczęto wyrabiać w Puszczy Białej po I wojnie światowej. Wykorzystywano je do ozdabiania odświętnego stroju kobiecego – doszywano do kołnierzy i mankietów koszul. Koronka przy kołnierzu koszuli nazywana była siatką. Osiągała szerokość do 6 cm, a jej zewnętrzny brzeg obdziergiwano niekiedy czerwoną nitką. Koronkę marszczono i prasowano na mokro, dzięki czemu układała się sztywną, sfałdowaną linią wokół kołnierza. Znacznie węższe i mniej przymarszczone były koronki doszywane do mankietów. Motywy występujące w koronkach to głównie wzory geometryczne, ułożone pasowo na siatce, o prostej lub złożonej strukturze.
Lidia Zganiacz