opis

W regionie opoczyńskim koronki wytwarzane były techniką szydełkową (za pomocą haczyka-szydełka), przy zastosowaniu dwóch rodzajów nici: białych bawełnianych i wielobarwnych wełnianych. Białe koronki bawełniane stanowiły element zdobniczy kobiecych strojów ludowych – głównie kołnierzyków i mankietów koszul. Wełniane – wykonywane były z kolorowej włóczki jako tzw. obróbka, czyli ozdoba przy pasiastych, wełnianych nakryciach na łóżka. Koronki te były jedno- lub wielokolorowe i charakteryzowały się kolistymi motywami. Niekiedy stanowiły połączenie wykonanych wcześniej drobnych elementów (kół, kwadratów, kwiatków), a ich brzegi zakończone były dużymi „zębami”, z umocowanymi na szczycie pomponikami. Moda na te ozdoby rozwinęła się w okresie międzywojennym i trwa do dzisiaj. Lidia Zganiacz