opis

Do wykonywania stroju wilamowickiego używano jednocześnie tkanin samodziałowych (od miejscowych tkaczy – knopów lub importowanych), jak i materiałów fabrycznych, niekiedy bardzo kosztownych, przywożonych z dalekich ośrodków miejskich. W tkaninach samodziałowych w pasy – pasiakach – dominowało czerwone lub zielone tło przetykane prążkami żółtymi, granatowymi i czarnymi. Nieostre kolory tych tkanin były wynikiem stosowania do barwienia naturalnych barwników roślinnych. Pasiaki sprowadzane z Wiednia były delikatniejsze, w bardziej jaskrawych kolorach – farbowane przy użyciu barwników anilinowych. Z czasem pasiaste tkaniny od miejscowych tkaczy służyły do szycia spódnic na co dzień i okres żałoby, importowane natomiast na odświętne. Spódnica – ryk – jedwabna, sukienna lub z wełnianego pasiaka stanowiła odrębny element kobiecego stroju lub była częścią sukni – spódnicy z doszytym stanikiem. Spódnice miały swoje indywidualne nazwy, tworzone od miejsca zakupu, nazwiska wykonawcy, barwy lub wzoru, np. spódnica o czerwonym tle i prążkach w siedmiu kolorach nazywała się zejwegudenikerouk.
Lidia Zganiacz