opis

Fragment haftu i koronki z opaski czepcowej – zawiązki – ze stroju wilamowickiego. Zawiązka to pas białego płótna , zdobiony koronką i haftem, którym opasywano czepiec. Jej końce związane z tyłu głowy opadały na plecy, uwidaczniając zdobienia. Fragment składa się z dwóch części: pomarańczowego haftu ręcznego i białej koronki klockowej typu "valenciennes". Haft igłowy, wykonany pomarańczowymi, merceryzowanymi nićmi bawełnianymi, grubo przędzionymi, na białym płótnie bawełnianym. Ornament geometryczny ciągły, o załamującej się pod kątem prostym linii (meander grecki). Haft zrobiony łańcuszkiem ograniczony jest z obu stron szlakiem tego samego ściegu. Koronka klockowa wykonana białymi nićmi bawełnianymi, cienko przędzionymi. Ornament roślinny - fantazyjne gałązki kwiatowe z liśćmi i 5-płatkowymi kwiatkami na tle drobnych oczek tiulowych. Obie części zszyte są ze sobą białą, cienką nitką. W Wilamowicach nie wszystkie kobiety umiały wyszywać, a te które się tym zajmowały posługiwały się kilkoma podstawowymi ściegami: łańcuszkowym, płaskim, krokiewkowym (rodzaj gałązki), supełkowym, wykonując powtarzające się rytmicznie motywy, w postaci spirali, meandrów, wolut, kratek, okienek, tulipanów i wazonów. Pierwotnie używano nici jedwabnych, a od początku XX wieku kordonku i nici firmy DMC. Koronki były pierwotnie białe, przy stroju odświętnym występowały też pomarańczowe, czerwone lub wiśniowe, często uzupełnione złotą lub srebrną nitką. Wykonywano je techniką klockową.
Lidia Zganiacz