Karta
Sukienka - wełniak
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | XX. 20 |
| miejsce powstania | Polska - łowicki - Kolonia Żórawiniec |
| technika | splot - płócienny - rypsu wątkowego |
| materiał | len - (O), wełna - (W) |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 4158/L/1253 |
opis
Wełniak, nazywany także kiecką, to element ludowego stroju kobiecego, występującego niemal we wszystkich regionach. Składa się z dwóch części: szerokiej spódnicy i przyszytego do niej stanika – gorsetu. Spódnica z lniano-wełnianego samodziału w pasy, wykończona na dole pasem z czarnego aksamitu. Od spodu podszyta tkaniną bawełnianą o wzorze drukowanym, do której po wewnętrznej stronie doszyty jest gruby papier, pełniący rolę usztywniającą. Z przodu spódnicy rozcięcie, ułatwiające zakładanie. Zakrywano je fartuchem lub wełnianą zapaską do pasa. Stanik wełniaka ozdobiony jest haftem ręcznym, wykonanym kolorowymi koralikami. Przedstawia on bukiety kwiatowe w układzie tradycyjnym, przy wykorzystaniu zasad symetrii – dwa na przodzie i pięć z tyłu. Haft koralikowy upowszechnił się w połowie okresu międzywojennego. Wyszywano różnokolorowymi, matowymi lub przezroczystymi paciorkami, a w komponowaniu motywów stosowano te same elementy, co przy hafcie płaskim i cieniowanym - głównie różnej wielkości kwiaty. Ten typ zdobienia nazywano „złakowską modą”, od miejsca powstania na terenie parafii Złaków Kościelny.
Lidia Zganiacz



