opis

Wzorzysta tkanina dekoracyjna o charakterystycznym, romboidalnym układzie ornamentu. Wzór złożony z dwu geometrycznych motywów, powtarzanych w szachownicowym rytmie. Wypełniają one pola kraty ukośnej w stosunku do krawędzi tkaniny. Tkanina wykonana techniką przebierania, splotem płóciennym rypsu osnowowego. W wyniku techniki tkania powstaje tkanina podstawowa (wiążąca) o splocie płótna. Właściwy ornament – charakteryzujący się ukosami układającymi się w romby i ukośne, łamane linie – tkaczka wybiera ręcznie w trakcie tkania na krośnie za pomocą listewki. Specyficzną cechą tego typu tkanin jest rozluźniona struktura. W miejscach wzoru posiadają luźno przerzucone grupy nitek wątku, pod i nad pewnymi partiami osnowy. Niezbyt ścisłe tkanie powoduje, że nitki wzoru łatwo się strzępią. Właśnie od słowa „strzępić” – w brzmieniu gwarowym „sejpać” – etymologia ludowa wywodzi nazwę sejpak.
Lidia Zganiacz