Karta
Fragment tkaniny ubraniowej
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | XX. pocz |
| miejsce powstania | Polska - region kołbielski |
| technika | kier.skr.: (O) S (W) Z, gęstość/10cm: (O) 70 (W) 500, raport: (O) 2 (W) 2; splot płócienny rypsu wątkowego |
| materiał | bawełna (O), wełna (W) |
| wymiary | 3,5 cm x 19,0 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 4858/L/1522 |
opis
Strojem kołbielskim nazywany jest jeden z ubiorów mazowieckich, noszony przez ludność, mieszkającą na prawym brzegu Wisły. Strój kobiecy składał się: z nakrycia głowy (czepka, chustki), koszuli, spódnicy, zapaski do pasa i naramiennej, kaftana, obuwia i biżuterii. Najważniejszą częścią stroju kobiecego była spódnica, zwana sorcem – w całości wykonywana we własnym zakresie – kobieta sama przędła na nią len lub wełnę, tkała materiał, a później szyła spódnicę. Najczęstsze były spódnice z lniano-wełnianego samodziału w pionowe prążki, o dominującym kolorze czerwonym. Krój spódnicy był bardzo prosty – górną jej część układano w drobne zakładki i wszywano w pasek-oszewkę, z doszytymi trokami do zawiązywania, pozostawiając 20 cm rozcięcie, ułatwiające zakładanie.
Lidia Zganiacz


