opis

Strój łowicki był bogato zdobiony haftem. W stroju męskim zdobiono głównie koszule, przodziki-krawaty i rękawki; natomiast w ubiorze kobiecym prawie wszystkie jego elementy: chustki, koszule, zapaski, kaftany, kiecki, rękawki. Haft rozmieszczano zazwyczaj wzdłuż brzegów i szwów, komponując go zgodnie z krojem i kształtem zdobionej płaszczyzny, zawsze na widocznych partiach ubioru. Początkowo były to wzory geometryczne – trójkąty, linie zygzakowate i faliste – wyszywane stebnówką i techniką łańcuszkową. Na początku XX wieku upowszechniła się technika krzyżykowa (szycie ruskie) nićmi bawełnianymi barwionymi barwnikami naturalnymi – bawełnicą. Haftem tym zdobiono głównie koszule – męskie (na kołnierzykach i mankietach) i kobiece (na przyramkach, rękawach i mankietach). Zmiana techniki wpłynęła na zmianę formy i kolorystyki. Pojawiły się wzory kwiatowe: bratek przybrany niezapominajką, dzwonek, chaber, rumianek oraz listki i pączki róży. Do wyszywania zaczęto używać nici zielonych (w kilku odcieniach), wiśniowych, ciemnoniebieskich, fiołkowych, pomarańczowych. W latach 30. XX wieku w ornamentyce haftów łowickich zaczęły dominować róże, o coraz większej skali, w bukietach i girlandach, przybrane liśćmi oraz polną różyczką. Z czasem róża stała się wyróżnikiem regionu łowickiego.
Lidia Zganiacz