opis

Chusta tego typu pełniła rolę okrycia wierzchniego – składano ją po przekątnej i zarzucano na ramiona. Zakrywała praktycznie całą postać. Stad jej nazwa – odziewaczka. Każda zamożna kobieta miała kilkanaście rodzajów chust. W Wilamowicach na co dzień używano odziewaczek wełnianych w dużą, kolorową i wyraźną kratę, o brzegach wykończonych frędzlami. Popularne były zwłaszcza czerwone, a w okresie postu i żałoby w ciemnych, bardziej stonowanych barwach. Ponadto noszono odziewaczki cieńsze i nieco mniejsze – tybetowe (z wełny owiec lub kóz tybetańskich) – białe o wzorach kwiatowych (na Wielkanoc), w kolorowe kwiaty na czarnym tle (do stroju żałobnego) oraz chusty zwane tureckimi o wzorach naśladujących motywy orientalne (na Boże Narodzenie i inne święta lub ślub). Chusty były wyrobem fabrycznym sprowadzanym z Czech i Austrii.
Lidia Zganiacz