Karta
Płaszcz
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| data powstania | ok XIX w. ? |
| miejsce powstania | Polska - Dęba |
| technika | kier.skr.: O-Z, W-Z; gęstość/ 10 cm.: O-110, W- 120 |
| materiał | sur.: O-wełna, W-wełna |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 5789/L/2442 |
opis
W regionie opoczyńskim kobiety nosiły kilka typów wierzchnich okryć, różniących się krojem
i rodzajem tkaniny. W zimie noszono różnego rodzaju okrycia watowane lub podbite futrem.
Na przełomie XIX i XX wieku najbardziej popularne były wangierki lub angierki, szyte z wełnianego samodziału w poprzeczne pasy - na pomarańczowym (cerwonym) tle paski zielone, buraczkowe
i czarne. Były watowane. Typowa angierka posiadała dopasowane plecy i rozkloszowany dół, przymarszczony z tyłu i ułożony w fałdy. Zapinana z przodu na pasek z tego samego materiału, ale
o pionowym układzie prążków lub haftki. Płaszcze tego typu były popularne w całym regionie. Nosiły je biedniejsze kobiety. Zamożniejsze posiadały płaszcze z sukna zielonego, granatowego lub czarnego – gładkie lub z naszytymi ozdobami. W okresie międzywojennym wszystkie te okrycia wierzchnie zostały wyparte przez duże, kraciaste chustki fabryczne.
Lidia Zganiacz




