Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Tkanina Czarne i żółte była częścią prezentacji Jolanty Owidzkiej na 8 Biennale w São Paulo w Brazylii w 1965 roku W jej skład wchodziły cztery kwadratowe gobeliny  tkaniny strukturalne Muzeum posiada jeszcze drugą z tych kompozycji zatytułowaną Czarne i białe Budują one za pomocą specyficznie tkackich środków odmienne estetyczne i emocjonalne odczucia widza budzą inne skojarzenia Razem tworzą narrację o możliwościach ekspresji włóknistego surowca i tkackiego przeplotu Tkanina Czarne i żółte ma kompozycję niesymetryczną wypełnioną abstrakcyjnymi formami W polu zbliżonym do kwadratu plamy zorientowane poziomo nieregularne utrzymane w spokojnych stonowanych ciepłych barwach są skontrastowane z plamami ciemnymi  silnie rozczłonkowanymi rozciągniętymi horyzontalnie U góry i dołu przechodzą one w wypełnione ciemnymi smugami pasy stanowiące zamknięcie układu 
W twórczości Jolanty Owidzkiej rozwiązania kompozycyjne sytuujące się w nurcie abstrakcji wiodącym w polskiej sztuce od połowy XX wieku zostały sprzęgnięte z poszukiwaniami warsztatowymi i surowcowymi Artystka stworzyła autonomiczne dzieła sztuki które bazowały na specyfice tkackiego medium a ich wyraz artystyczny nacechowany był uniwersalizmembr

Jolanta Owidzka 19272020 była czołową przedstawicielką polskiej szkoły tkaniny Brała udział w wystawach kluczowych dla światowej sztuki tkaniny i dla postrzegania twórczości Polaków w świecie w XX wieku min w 1 2 5 Biennale internationale de la Tapisserie w Lozannie 1962 1965 1971 XII Triennale di Milano 1960 8 Bienal Internacional de Arte de São Paulo 1965 wystawie Wall Hangings w Museum of Modern Art w Nowym Jorku 1969 Twórczość artystki jest obecna w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi od chwili jego powstania Prezentowaliśmy je min na wystawach indywidualnych w Muzeum 1962 1971 1977 2007 Brały udział w 1 2 3 4 6 9 11 Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi 1972 1975 1978 1981 1988 1998 2004Ważną częścią dorobku artystki są liczne monumentalne realizacje gobelinowe do wnętrz użyteczności publicznej w Polsce i za granicą Jej dzieła ozdobiły min biura LOTu w Chicago Wiedniu i Sztokholmie New Art Centre w Ottawie foyer Sali Koncertowej i USC w Radomiu kawiarnię w hotelu Victoria czy hall hotelu Vera w WarszawiebrKatarzyna Biłas
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Gobelin

tytuł"Czarne i żółte"
twórczyni/twórcaOwidzka Jolanta
data powstaniaXX. 1965
miejsce powstaniaPolska - Warszawa
technikagobelin
materiałlen, sizal, wełna
wymiary238,0 cm x 243,0 cm
prawa autorskieCMW - właścicielem praw
numer inwentarzaCMW 5950/W/483

opis

Tkanina „Czarne i żółte” była częścią prezentacji Jolanty Owidzkiej, na 8. Biennale w São Paulo, w Brazylii w 1965 roku. W jej skład wchodziły cztery kwadratowe gobeliny - tkaniny strukturalne. Muzeum posiada jeszcze drugą z tych kompozycji, zatytułowaną „Czarne i białe”. Budują one, za pomocą specyficznie tkackich środków, odmienne estetyczne i emocjonalne odczucia widza, budzą inne skojarzenia. Razem tworzą narrację o możliwościach ekspresji włóknistego surowca i tkackiego przeplotu. Tkanina „Czarne i żółte” ma kompozycję niesymetryczną, wypełnioną abstrakcyjnymi formami. W polu zbliżonym do kwadratu plamy zorientowane poziomo, nieregularne, utrzymane w spokojnych, stonowanych, ciepłych barwach, są skontrastowane z plamami ciemnymi – silnie rozczłonkowanymi, rozciągniętymi horyzontalnie. U góry i dołu przechodzą one w wypełnione ciemnymi smugami pasy, stanowiące zamknięcie układu. W twórczości Jolanty Owidzkiej rozwiązania kompozycyjne, sytuujące się w nurcie abstrakcji, wiodącym w polskiej sztuce od połowy XX wieku, zostały sprzęgnięte z poszukiwaniami warsztatowymi i surowcowymi. Artystka stworzyła autonomiczne dzieła sztuki, które bazowały na specyfice tkackiego medium a ich wyraz artystyczny nacechowany był uniwersalizmem.
Jolanta Owidzka (1927-2020) była czołową przedstawicielką polskiej szkoły tkaniny. Brała udział w wystawach kluczowych dla światowej sztuki tkaniny i dla postrzegania twórczości Polaków w świecie w XX wieku, m.in. w 1, 2, 5 Biennale internationale de la Tapisserie w Lozannie (1962, 1965, 1971), XII Triennale di Milano (1960), 8. Bienal Internacional de Arte de São Paulo (1965), wystawie „Wall Hangings" w Museum of Modern Art w Nowym Jorku (1969). Twórczość artystki jest obecna w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi od chwili jego powstania. Prezentowaliśmy je, m.in., na wystawach indywidualnych w Muzeum (1962, 1971, 1977, 2007). Brały udział w 1, 2, 3, 4, 6, 9, 11 Międzynarodowym Triennale Tkaniny, w Łodzi (1972, 1975, 1978, 1981, 1988, 1998, 2004).Ważną częścią dorobku artystki są liczne monumentalne realizacje gobelinowe do wnętrz użyteczności publicznej w Polsce i za granicą. Jej dzieła ozdobiły m.in. biura LOT-u w Chicago, Wiedniu i Sztokholmie, New Art Centre w Ottawie, foyer Sali Koncertowej i USC w Radomiu, kawiarnię w hotelu Victoria czy hall hotelu Vera w Warszawie.
Katarzyna Biłas