opis

Dwustronny, prostokątny sztandar prawdopodobnie (brak napisu) Zgromadzenia Czeladników Tkackich w Łodzi. Czeladnikiem nazywano wykwalifikowanego rzemieślnika zatrudnionego w warsztacie mistrza. Z jednej strony czeladnik w hierarchii cechowej był stopniem wyższy od ucznia, ale z drugiej strony był niesamodzielny i nie uznawano go jeszcze za pełnoprawnego członka cechu. Uczeń (terminator) mógł zostac wypromowany (inaczej "wyzwolony") na czeladnika po zdaniu egzaminu czeladniczego - uczeń wraz z mistrzem stwiał się przed starszyzną cechową. Wówczas musiał on zaprezentować swoje umiejętności, zaś mistrz musiał je poświadczyć. Ponadto terminator musiał również uiścić obowiązkową opłatę cechową. Po spełnieniu wszystkich warunków stwał się czeladnikiem i mógł wybrać zakład, w którym chciał dalej się kształcić w zawodzie.

Agata Śródkowska