opis

Prostokątny, dwustronny sztandar cechowy (Cech Młynarzy w Łodzi) ufundowany w roku 1908 przez Karola Asta i Adolfa Reitera. Większość organizacji cechowych w mieście założono na podstawie przepisów zawartych w postanowieniu Namiestnika Królestwa Polskiego z 31 grudnia 1816 r. - wprowadzało ono obowiązek zrzeszania się w tego typu zgromadzeniu majstrów jednej profesji mieszkających w jednym mieście. Najstarsze z nich powstały w 1818 r. i były to cechy szewców, rzeźników i garncarzy. Stopniowo z biegiem czasu pojawiały się inne zgromadzenia, m in. młynarzy (1833), bednarzy, piekarzy, stolarzy, siodlarzy (później Zgromadzenie Siodlarsko-Rymarskie) czy pończoszników. Większość cechów funkcjonowała do wybuchu II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych większość zgromadzeń wznowiła działalność, tworząc zrzeszenia dwóch pokrewnych zawodów, jednak większość z nich została skreślona z listy rzemiosł rozporządzeniem Ministra przemysłu i Handlu z 11 grudnia 1947 r.

Agata Śródkowska