Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Zapaska do pasa to chyba najbardziej charakterystyczny element ludowego stroju kobiecego zarówno odświętnego jak i codziennego występującego w różnych regionach Zwykle kobieta miała kilka zapasek a bogatsze nawet kilkanaście Wykonywano je najczęściej z lnianowełnianego samodziału w pasy  pasiaka  o charakterystycznej dla danego regionu kolorystyce i sekwencji barw Zapaskę do pasa zakładano na wełnianą sukienkę  kieckę  i zawiązywano w pasie jak fartuch Do wiązania służyły kolorowe krajki
Zapaski nadbużańskie występowały w dwóch odmianach starsze  w wąskie pionowe pasy i późniejsze  począwszy od pierwszych lat XX wieku  w poziome pasy kontrastujące z pionowymi pasami spódnicy Zapaski miały najczęściej tło niebieskie granatowe lub zielonebrLidia Zganiacz
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Zapaska do pasa

miejsce powstaniaPolska - Kurpie - Puszcza Biała - Dąbrowa
technika splot - płócienny, raport: (O) 2 (W) 2, kier.skr.: (O) Z (W) Z, gęstość/10cm: (O) 100 (W) 140
materiał wełna - (W), wełna - (O)
wymiary67,0 cm x 104,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 6069/L/2461

opis

Zapaska do pasa to chyba najbardziej charakterystyczny element ludowego stroju kobiecego, zarówno odświętnego, jak i codziennego, występującego w różnych regionach. Zwykle kobieta miała kilka zapasek, a bogatsze nawet kilkanaście. Wykonywano je najczęściej z lniano-wełnianego samodziału w pasy – pasiaka – o charakterystycznej dla danego regionu kolorystyce i sekwencji barw. Zapaskę do pasa zakładano na wełnianą sukienkę – kieckę – i zawiązywano w pasie jak fartuch. Do wiązania służyły kolorowe krajki. Zapaski nadbużańskie występowały w dwóch odmianach: starsze – w wąskie, pionowe pasy i późniejsze – począwszy od pierwszych lat XX wieku – w poziome pasy, kontrastujące z pionowymi pasami spódnicy. Zapaski miały najczęściej tło niebieskie, granatowe lub zielone.
Lidia Zganiacz