Karta
Zapaska do pasa
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| miejsce powstania | Polska - Kurpie - Puszcza Biała - Dąbrowa |
| technika | splot - płócienny, raport: (O) 2 (W) 2, kier.skr.: (O) Z (W) Z, gęstość/10cm: (O) 100 (W) 140 |
| materiał | wełna - (W), wełna - (O) |
| wymiary | 67,0 cm x 104,0 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 6069/L/2461 |
opis
Zapaska do pasa to chyba najbardziej charakterystyczny element ludowego stroju kobiecego, zarówno odświętnego, jak i codziennego, występującego w różnych regionach. Zwykle kobieta miała kilka zapasek, a bogatsze nawet kilkanaście. Wykonywano je najczęściej z lniano-wełnianego samodziału w pasy – pasiaka – o charakterystycznej dla danego regionu kolorystyce i sekwencji barw. Zapaskę do pasa zakładano na wełnianą sukienkę – kieckę – i zawiązywano w pasie jak fartuch. Do wiązania służyły kolorowe krajki.
Zapaski nadbużańskie występowały w dwóch odmianach: starsze – w wąskie, pionowe pasy i późniejsze – począwszy od pierwszych lat XX wieku – w poziome pasy, kontrastujące z pionowymi pasami spódnicy. Zapaski miały najczęściej tło niebieskie, granatowe lub zielone.
Lidia Zganiacz



